Cliff Jansen, Zaandam 18-03-65
Het begin
In mijn diepste eenzaamheid kon ik alleen nog maar naar God roepen voor hulp. Mijn leven was een chaos; ik was dakloos, depressief, verslaafd aan middelen en gescheiden van mijn kinderen . Ik logeerde bij verschillende mensen, hopend op een plek om te blijven. Het leek alsof ik voortdurend in een vicieuze cirkel zat zonder uitweg. Geen geld, geen stabiliteit, niets om op terug te vallen.
Op een nacht, toen de duisternis zwaarder leek dan ooit, schreeuwde ik het uit naar God. Mijn wanhoop bereikte een hoogtepunt en ik had niets anders meer om naartoe te gaan. Achteraf ben ik tot de conclusie gekomen dat dit het begin was van de weg ‘omhoog’.
Jeugd
Ik ben in Zaandam geboren, maar vanwege een uitvinding van mijn vader, kreeg hij een hogere functie in het bedrijf, die ook een vestiging in Brabant had, op jonge leeftijd verhuisde ik naar Tilburg. Hoewel ik materieel gezien niets tekort kwam, kan ik niet zeggen dat we een hecht en warm gezin waren. Over emoties werd niet gesproken. Ik groeide op zonder al te veel problemen, zat op sport en was best getalenteerd op het gebied van voetbal. Ik had zelfs een aanbod gekregen om in het jeugdelftal van PSV te spelen en deed op hoog niveau aan vechtsport.
Het geloof maakte niet echt deel uit van mijn jeugd, alhoewel we wel naar de kerk gingen. Op twaalfjarige leeftijd mochten we als kinderen zelf kiezen of we naar de kerk wilden gaan. Ik besloot ermee te stoppen, maar God en geloof waren toch niet helemaal weg en bleven diep in mijn ziel resoneren. In het dieptepunt van mijn leven greep ik hierop terug.
Hoewel ik een vrij normale jeugd heb gehad, waren er toch situaties die littekens bij mij achterlieten. Als bruingetint kind werd ik geconfronteerd met pesterijen. Ook veroorzaakte de ontrouw van een vriendinnetje, van wie ik veel hield, een verhard hart bij mij. Hierdoor had ik veel moeite om me te openen voor diepgaande relaties.
Toen ik op de HAVO zat, ontdekte ik op zeventienjarige leeftijd de muziek. Met name de basgitaar was het instrument waarin ik me helemaal kon verliezen. Omdat ik met alles wat in mij was muzikant wilde worden, ben ik voor het examenjaar gestopt met school.
Muzikant
Ik bleek getalenteerd te zijn en ben succesvol geweest. Met onze band werden we tweede bij de belangrijkste prijs voor popmuziek in Nederland. Dit opende deuren voor ons, en we kregen platencontracten bij Sony. We konden overal spelen. Het was de tijd van drugs, seks en rock-‘n-roll. Zelf bleek ik ook talent te hebben voor componeren en produceren. Een bekende producer van topbands wilde graag met mij samenwerken, en de muziek die ik maakte kreeg weerklank in Duitsland.
Helaas had ik veel last van angst en depressies. Tot frustratie van deze producer ben ik daardoor afgehaakt.
Financiële ramp
Als muzikant had ik nog een uitkering en een ‘Melkertbaan’ (een gesubsidieerde arbeidsplaats). We kregen het aanbod om in Parijs in het voorprogramma te spelen van een Amerikaanse topband. Hiervoor moest ik toestemming vragen bij de Sociale Dienst. Toen ik uitlegde dat ik ook muzikant was en naar Parijs moest, wekte dit argwaan bij de medewerker. Hij vroeg me naar alle details over mijn inkomsten. Hoewel deze praktisch nihil waren, kon ik dit niet aantonen omdat onze manager niets op papier had staan. Ik kreeg de stempel van fraudeur.
De Sociale Dienst vorderde vervolgens tienduizenden guldens aan uitkeringen terug. Dit heeft jarenlang als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd gehangen, omdat een fraudeur geen gebruik mag maken van de ‘schuldsanering’, (waardoor je na drie jaar financieel toezicht vrij kon worden van je schuld.)
Relaties en kinderen
Op 21-jarige leeftijd kreeg ik een vaste relatie, en er werden twee dochters geboren. De relatie was niet warm, mede omdat ik niet in staat was mijn hart te openen. Zoals ik eerder aangaf, had dit te maken met een gebroken hart dat ik had opgelopen nadat een vriendinnetje mij ontrouw was geweest. We gingen uit elkaar. Na een aantal jaren kreeg ik weer een relatie, waar twee zonen werden geboren. Ik was deels werkzaam als muzikant en vervulde de rol van huisman. Ik was inmiddels verhuisd naar Middelburg. Deze laatste relatie was problematisch; we hadden veel ruzie. In al die jaren had ik last van paniekaanvallen en depressies. We besloten uit elkaar te gaan, ondanks dat ik nog wel zorg droeg voor de kinderen. Ik kookte voor hen en bleef bij hen slapen wanneer mijn ex weg was voor werk of vakantie.
Ik bleef muziek maken, zowel uitvoerend als in het maken van muziekproducties.
Uit een diep dal, de weg omhoog
Uiteindelijk, om verschillende redenen, kwam ik weer op straat terecht en werd ik min of meer een stadsnomade. Ik had geen eigen woning en was afhankelijk van de gunst van mensen om me heen. Het leven werd steeds uitzichtlozer. Ik logeerde op dat moment bij een vriend en was zwaar depressief, verslaafd aan alcohol, gebruikte ritalin en antidepressiva. Ik was verscheurd door verdriet omdat ik mijn kinderen niet meer zag. Toen kreeg ik een gedachte over God, die ik uit mijn jeugd herinnerde. Ik viel letterlijk op mijn knieën en schreeuwde mijn ellende uit naar Hem. Op een of andere manier kwam er vrede in mijn hart en viel ik in slaap. Twee dagen later werd ik gebeld door MGB, met een uitnodiging voor een intake. Achteraf besefte ik dat God letterlijk mijn schreeuw om hulp had gehoord.
De weg omhoog ging van start. MGB had al snel een huis ter beschikking voor mij en mijn uitkering werd geregeld. Mijn begeleider hielp me om mijn schuldprobleem weer aan te kaarten bij de rechter om mij weer in de schuldsanering te krijgen. Zoals ik eerder aangaf, was dit onmogelijk omdat ik bestempeld was als fraudeur. Echter, het wonder geschiedde. We vertelden het eerlijke verhaal aan de rechter en hij besliste, tegen de gebruikelijke regelgeving in, dat ik de schuldsanering in mocht. Ik brak emotioneel en werd vervuld met dankbaarheid. Er kwam weer perspectief in mijn leven!
Jezus Christus werd een realiteit in mijn leven
MGB is een christelijke stichting waar medewerkers hun geloof met mij deelden, zonder dat ik het gevoel had dat het mij werd opgedrongen. Geleidelijk kwam ik steeds meer tot het besef van de realiteit van Jezus en begreep ik dat mijn schreeuw naar God, zoals ik eerder heb beschreven, werd gehoord door een levende realiteit. Ook in het feit dat ik de schuldsanering in mocht, zag ik de hand van God. Ik raakte ervan overtuigd dat Jezus mijn Verlosser is en dat Hij mij een nieuw eeuwig leven kan geven. Ik begon de Bijbel te lezen en Bijbelstudie te volgen. Ik heb mij toen ook in de zee laten dopen.
Toch had ik nog niet helemaal gebroken met het bezoeken van kroegen. Drank, wiet en tabak waren nog niet uit mijn leven verdwenen. Maar gaandeweg besefte ik steeds meer dat dit niet samen kon gaan met mijn nieuwe leven. Ook voelde ik diep dat ik niet meer om kon gaan met mensen die zich nadrukkelijk tegen God keerden. In die tijd maakte ik muziekproducties die op social media buitensporig veel aandacht kregen, en ik mocht mijn muziek laten horen op Omroep Zeeland. Toch voelde dit niet goed, omdat ik besefte dat ik God daar niet mee plezierde, ook omdat mijn muziekpartner nadrukkelijk spotte met God.
Ik kwam steeds meer in het Licht van Christus en verbrak al mijn relaties die destructief waren. Ook stopte ik één keer met roken, drugsgebruik en antidepressiva. Ik merkte dat ik emotioneel aan het genezen was. Mijn verharde hart werd zacht en ik kon mijn manager vergeven dat de oorzaak was van mijn jarenlange financiële ellende en de gevolgen daarvan.
Intussen had ik het schilderen ontdekt. Een expositie in het Gemeentemuseum in Den Haag, waar ik schilderijen van Karel Appel zag, gaf mij een enorme impuls. Mijn werk sloeg aan, en ondanks dat ik geen professionele opleiding had gehad, kreeg ik regelmatig van professionele kunstenaars te horen dat mijn werk goed was. Er waren periodes dat mijn schilderijen als warme broodjes over de toonbank gingen.
Het leven lachte mij toe, ik begon intens te genieten van het leven. Alles wat ik doe is tot Gods eer en dit geeft een ongelooflijke energie. Ik genas van mijn faalangst en het gevoel mislukt te zijn in het leven, keerde zich om in een diep bewustzijn dat God mij liefheeft en mij oneindig waardevol vindt. Ik kreeg een nieuwe identiteit en ben niet meer afhankelijk van wat mensen van mij vinden.
Ik ben nu onderdeel van het leiderschapsteam van ‘Het Koningshuis’, een missionair diaconaal werk. We hebben de beschikking over een kerkgebouw waar ik met mijn muziektalent de Heer mag dienen, in het lesgeven, een koor leiden en muzikale begeleiding bij samenkomsten.
God heeft alles nieuw gemaakt. Ik ben als een bloem opengegaan in het Licht van Jezus, mijn hart van steen is zacht geworden en ik geniet met volle teugen van het leven met Jezus en mijn broeders en zusters. Hem komt alle eer toe!